Tales of Drudgery and Boredom

Michel Vuijlsteke's Weblog. Altijd al geprobeerd een dagboek bij te houden.

I've moved
My new address is http://blog.zog.org.
Not because I was immensely dissatisfied with Radio, just because TypePad is the better service. That, and Robb's Law: I don't want to have a weblog (any website really) on a domain that I don't own.

Ik ben verhuisd
Mijn nieuw adres is http://blog.zog.org.
Niet omdat ik heel erg ontevreden was van Radio, maar gewoon omdat TypePad beter is. En omdat ik er een website kan hebben op mijn eigen domeinnaam.

  zondag 2 maart 2003

Tee hee. The Clit is not in the Slit:

Katherine's voice is deliberate. "Um. Where did you say the clitoris should be?" I point again -- "down there, in the vagina." There are frowns everywhere I look. "Louisa, that's not where the clitoris is. It's up here, like in the picture."

"No, it isn't," I argue. "It couldn't be." I'm starting to feel weird. "That's your urethra there." I've got my finger right in this woman's vagina. "Right there."

"Oh my god, Louisa doesn't know where her clitoris is!" Beth the Cruel makes the announcement.

"No, I know where it is," I'm still hanging on. "It's there. You guys... What do you mean?"

Haha. Dat doet mij denken aan die keer op retraite met de school, dat één van mijn collega-forçats een rudimentaire tekening van vrouwelijke geslachtsdelen op de een bord tekende. Schotte, denk ik dat zijn naam was.

Hij tekende een soort citroenachtig iets, met een paddestoeltje onderaan. Dat zwammetje was dan volgens hem de clitoris. De reactie van de mensen was wel tekenend: de ene helft bewonderend--hier stond een Man Van De Wereld, west-vlaming misschien wel, maar duidelijk al Bij Een Vrouw Geweest. De andere helft, intern of luidkeels: hoongelach.

Ik had toen, zestien jaar of zo, sids mijn (gemengde) lagere school behalve mijn moeder en tantes geen persoon van het vrouwelijk geslacht van dichtbij gezien. En uiteraard zeker niet ginder down under. Maar ik had wel gespecialiseerde lectuur, en zelfs ik wist dat dat niet was hoe The Goods er van dichtbij uitzagen.

Teddy Bear Hidden Camera. Serious perverts need apply only.

En ook: Time to get medieval on their asses! Time, geddit?

Leve 24. En nu naar bed!

Om het met Schtroumpf Grognon te zeggen: je hais RealMedia. Non, je déteste RealMedia. J'exècre RealMedia!

Stomme fucking popups telkens als ik ooit maar een halve seconde die stomme viewer heb gebruikt. Bah. Message Centre vuile kloterijen. Bah.

Op SAS was het redelijk krankzinnig. En dan nu 24. En dan val ik dood in bed. Moe!

Morgen met de twee kingeren alleen thuis. Ik vraag mij af wat ik zou kunnen doen. Hoop alleen maar dat Gulya niet komt, anders moet ik mijn kleren aantrekken en kan ik niet in mijn peignoir rondlopen. [teveel informatie, ik weet het :) ]

Even kijken. Programmeren? Denk het niet. Schrijven? Misschien. Philippe uitnodigen en samen werken of zo. That should be interesting.

Maar in de voormiddag toch even Freelancer spelen. Of misschien wel dat spelletje Master of Orion 3 van zaterdag alsnog proberen redden. Mmmmneen, toch maar Freelancer.

Mmmmmmm eten! Dat was al een uur of twaalf geleden.

SAS! Are You Tough Enough! Features swearing, nudity and some seriously smelly feet.

Only in America:

Man who tossed dog into traffic sues newspaper, grieving owner
Andrew Burnett , who was convicted of flinging a dog (left) into traffic during a fit of road rage three years ago, is suing the dead dog's former owner and the San Jose Mercury News for allegedly causing him mental anguish, post-traumatic stress disorder and other woes. The newspaper's lawyer says: "This is pretty much the definition of a frivolous lawsuit." (San Jose Mercury News)

Veerle Dobbelaere op Pappenheimers. Blijkt dat haar dochter--get this--Pebbles heet.

Pebbles? En haar volgende is dan Bam-Bam of zo? AAAAAARRRGGH!! Ik kon ze zo al niet af, zuiver uit en en alleen op basis van haar prestatie in Recht op Recht, maar nu is het definitief gedaan.

Pebbles begod. En het is echt waar, want haar genealogie staat on-line te vinden:

Veerle DOBBELAERE

Vader: Leo Paulina Eduardus DOBBELAERE
Moeder: Beatrice Alphonsine Joanna VERHULST

Gezin 1 : (samenwonend met) Bart SLEGERS

  1.  Phoebe DOBBELAERE
  2.  Pebbles DOBBELAERE

't Is echt wel goed gemaakt, De Mol.

Ik ben een beetje verliefd op Sandra van De Mol denk ik.

It's funny cause it's true.

Remember Stephen Donaldson?

If you do, you've probably read his fantasy series, The Chronicles of Thomas Covenant. Donaldson had a style of writing ...uniquely his own in that series, which showed what can happen to a man under the influence of thesauri. In a recent discussion of Donaldson in rec.arts.sf.written, Joel Baxter illustrated his style as follows:

"Some coffee, Mr. Covenant?"

"No!" he panted, glaring. The gelid liquid was anthraciously black, atramentous, nigrescent as his carious and macerated soul. "No," he groaned. "Do you hear? I will not!" Shaking, he fumbled for his empty mug, clawing at it with numb hands like blocks of rotted wood. Finally, gasping, he closed his fingers on the malefic vessel, upending it, then ramming it downward to the table again... violently stopping the irrefragable, ineluctable maw with intransigent formica. The sudden whipcrack sound threw a refulgent oriflamme of pain across his sight, and he closed his eyes with a febrile shudder. "No," he whispered. No more. No more.

"All righty then, I'll be right back with your check!"

It's funny because it's true.

Posted by Martin Wisse at 3:10AM PST [ | Permalink ]

Ik heb al die mens zijn boeken gelezen, vrees ik. Chronicles of Thomas Covenant, een en twee. Mordant's Need. En de hele Gap-serie. Als ik me niet vergis was mijn eerste hardcover ooit één van de Gap-boeken. Gekocht in een science fictionboekhandel in New York.

't Is weer van De Mol. Dat de tijd echt wel vliegt: al de derde aflevering van 24 vanavond ook.

People with too much time on their hands: Michael "etch-a-sketch" McNevin

Fuck me.

Turkey rejects US use of bases
Toronto Star - 25 minutes ago
ANKARA Thousands of peace protesters took to the streets of Turkey's capital yesterday after the legislature dealt a stunning blow to US war plans for Iraq.
Turkey's parliament rejects US deployment Deutsche Welle
Turkish parliament rejects US plan to send Ha'aretz
Gulf News - The Age - Philadelphia Inquirer - ABC News - and 442 related »

Da's iets dat ik niet verwacht had. Als ze de stemming in het parlement niet opnieuw laten gebeuren, mogen de Amerikanen een tweefrontenoorlog vergeten.

En wat zou het gevolg daarvan zijn voor de Koerden? Dat de Turken zonder pottenkijkers kunnen doen wat ze willen in Noord-Irak?

Mystery man. A new documentary revives an old controversy: Was actor and landowner William Shakespeare merely a front man for Christopher Marlowe, the flamboyant gay genius and shadowy Elizabethan spy? [Salon Headlines]

Never a dull moment: "Maar papa, Louis zoekt mama maar mama is hier al"

"Waar is mama dan?" (mama ligt nog in haar bed boven namelijk)

"Ik ben mama! En Louis is het kindje! En popje is het babytje, en babytje wil een appel!" (gelukkig zaten er blokjes in een zak, dat waren al sinds een tijdje fruit in de boekentas om naar school mee te nemen)

"En waar is Zelie dan?"

"Zelien is hier."

"Zelie is hier?"

"Néééééé! Zelie is hier niet. Celientje."

"En waar is Celientje dan?"

"Celientje is in de gang."

Ah, zó.

Gisteren om 22u in mijn bed gekropen, in de ijdele hoop dat ik vandaag niet al te moe zou zijn als ik moest opstaan.

Niet gelukt natuurlijk: ik heb eerst nog één van die Psychomech-boeken uitgelezen, en dan wakker gelegen over het verhaal van de film die ik zou maken. Backstory is geen probleem, da's allemaal duidelijk (Ph'nglui mglw'nafh Cthulhu R'lyeh wgah'nagl fhtagn en dingen).

Probleem was dat ik niet direkt zag hoe ik er een protagonist in zou kunnen krijgen, en hoe ik die een klassieke Campbelliaanse monomythische reis zou kunnen doen ondergaan. Enfin, ik heb denk ik een oplossing gevonden. De held is een traditionele wees/zwerver die in de loop van het verhaald naar magiër/krijger overgaat, en wel zo:

  • oproep tot avontuur: de held is iemand die per abuis in de workshop van de cultus terechtgekomen is. Met geheugenverlies. De oproep is inherent aan de situatie: de held wil ontdekken wie hij (zij?) is
     
  • amulet: het feit dat de held onzichtbaar blijkt te zijn voor shoggoths, voor alsnog onbekende redenen (die eigenlijk te maken heeft met zijn/haar geboorte)
     
  • drempel: het ogenblik dat de held beslist actie te ondernemen, uit zijn doodskist stapt en op onderzoek gaat
     
  • beproevingen / helper: de held wordt verschillende keren ontdekt en overwint altijd, leert daarbij telkens stukjes van de puzzel (met flashbacks naar het verleden, waardoor hij zijn geheugen meer en meer terugvindt). De helper is ook één van de Oude Goden, maar daar komen we niet meteen achter. Note to self: zijn er goeie, enfin, minder dan absoluut slechte entiteiten onder de Oude Goden?
     
  • nadir/climax: ik weet het nog niet. Ofwel is de goeie echt de goeie en is er een end-of-level boss, ofwel worden de gevechten/beproevingen altijd maar gemakkelijker gewonnen en wordt de protagonist zelf de slechte, en moet hij zijn innerlijke demon overwinnen: wending! de slechte zijn de goeie en de goeie de slechte!
    In het eerste geval zijn de slechte niet verslagen, in het tweede wel.
     
  • vlucht: allleen als de slechteriken extern waren (de cultus / de shoggoths / Cthulhu), en in dat geval: cue achtervolgingsscène. Als de slechte intern was: nothing much.
     
  • terugkeer naar huis: alles terug naar het gewone, terugkeer naar vrouw/man en kinderen, juich hoera.

En dan een shot van één van de kinderen, pakweg drie-vier jaar, dat een tekening aan het maken is van een corpulente figuur, met schalen, twee vleugels, scharen aan de handen en voeten, en wat alleen kan beschreven worden als een octopus-achtig iets als gezicht. De camera pant naar boven. Blijkt dat het kind de tekening aan het maken is met het hoofd achterover naar boven, kwijl uit de monthoek lopend, snot vastgekoekt op het gezicht, en wijdopengesperde uniform witte ogen. Cue fabriekssirene, roll credits, fabriekssirène gaat over in de beginnoot van Summertime, end credits.

Amazon zou domeinnamen kunnen verkopen. Makes sense natuurlijk: er is veel meer marge op domeinnamen dan boeken en CD's en DVD's en speelgoed en kleren.

En eigenlijk, ik vertrouw Amazon meer dan die pipo's van Internic, euh, Network Solutions, euh, Verisign. Of gelijkaardige dingen.

De grote boze wolf show op Ketnet! Da's zó goed!

Ikzelf

Nieuws & stuff Fark - Salon - BBC - Standaard - Slashdot

Mensen Graham - Bie - Neil G. - Rene - Iwein - Merel - Free - Steven - Bruno - Stijn

Boeken Bookslut - Amazon UK